تبلیغات
اعجاز حقیقی خداوند - گناهان ... عذاب وجدان ... بخشش پروردگار...
    خوراک | RSS
 خوراک وب

    فهرست | MENU

    پیوندهای ما

    ابر برچسب ها

.:: به پایگاه اینترنتی اعجاز حقیقی خداوند خوش آمدید ::.

امروز: 




     گناهان ... عذاب وجدان ... بخشش پروردگار...
شنبه 13 اسفند 1390  بسم الله الرحمن الرحیم  دسته بندی : نوشته ها و مقالات  نظر دهید!

قسمت سوم




بنا بر روایات متعدد تنها گناهی که از طرف خداوند بخشیده نمیشود و شخص باید انرا ادا کند حق الناس است . زیرا به بنده خدا ارتباط دارد نه خود خداوند .

و تا زمانی که شخص و یا نزدیکان شخص این دین را ادا نکرده باشند خداوند انرا نمیبخشد

و این گناه به هیچ وجه توبه ندارد مگر زمانی که ادا شده باشد . سپس خداوند انرا میبخشد .

لازم به ذكر است در صورت دسترسی به فردی كه به وی مقروض هستیم باید حق الناس را ادا نموده و از وی طلب بخشش نماییم و در صورتی كه فرد به هر دلیلی در دسترس نیست به اندازه بدهكاری خود به او به نیت ادای دین صدقه بدهیم و از خداوند طلب بخشش و توبه نماییم كه در آخرت از این صدقه ما به عنوان خیر و نیكی در ادای قرضمان به فرد استفاده شود


البته باید اضافه شود كه:

إِنَّ اللَّهَ لا یـَغـْفِرُ أَن یُشرَك بِهِ وَ یَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِك لِمَن یَشاءُ وَ مَن یُشرِك بِاللَّهِ فَقَدِ افْترَى إِثْماً عَظِیماً(48- نساء)

خـداونـد (هرگز) شرك را نمى بخشد! و پائین تر از آن را براى هر كس بخواهد (و شـایـسـتـه بـدانـد) مـى بخشد، و آن كس كه براى خدا، شریكى قرار دهد، گناه بزرگى مرتكب شده است .

تفسیر :
امید بخش ترین آیات قرآن
آیـه فـوق صـریحا اعلام مى كند كه همه گناهان ممكن است مورد عفو و بخشش واقع شوند، ولى ((شرك )) به هیچ وجه بخشوده نمى شود، مگر اینكه از آن دست بردارند و توبه كـنـند و موحد شوند، و به عبارت دیگر هیچ گناهى به تنهایى ایمان را از بین نمى برد هـمـانـطـور كه هیچ عمل صالحى با شرك ، انسان را نجات نمى بخشد (ان الله لا یغفر ان یشرك به و یغفر ما دون ذلك لمن یشاء).
ارتباط این آیه با آیات سابق از این نظر است كه یهود و نصارى هر یك به نوعى مشرك بودند، و قرآن به وسیله این آیه به آنها اعلام خطر مى كند كه این عقیده را ترك گویند كه گناهى است غیر قابل بخشش .
سـپـس در پـایـان آیـه دلیـل این موضوع را بیان كرده مى فرماید: ((كسى كه براى خدا شریكى قایل شود گناه بزرگى مرتكب شده است )) (و من یشرك بالله فقد افترى اثما عظیما).
ایـن آیـه از آیـاتـى است كه افراد موحد را به لطف و رحمت پروردگار دلگرم مى سازد، زیرا در این آیه خداوند امكان بخشش گناهان را غیر از شرك بیان
تفسیر نمونه ، جلد 3، صفحه 454
كـرده اسـت ، و طـبـق روایـتـى كه مرحوم طبرسى در مجمع البیان از امیر مؤ منان على (علیه السـلام ) نقل كرده ، این آیه امید بخش ترین آیات قرآن است : ((ما فى القرآن آیة ارجى عندى من هذه الایة )).
و بـه گفته ابن عباس ((این آیه از جمله آیاتى است كه خداوند در سوره نساء بیان كرده و براى افراد باایمان بهتر است از آنچه خورشید بر آن مى تابد)).
زیـرا افـراد بـسـیارى هستند كه مرتكب گناهان عظیمى مى شوند و براى همیشه از رحمت و آمـرزش الهـى مـاءیـوس مى گردند، و همان سبب مى شود كه در باقیمانده عمر، راه گناه و خطا را با همان شدت بپیمایند، ولى امید به آمرزش و عفو خداوند وسیله مؤ ثر باز دارنده اى نـسـبـت به آنان در برابر گناه و طغیان مى گردد، بنابر این آیه در واقع یك مساءله تربیتى را تعقیب مى كند.
هـنـگـامـى كـه مـى بـیـنـیـم (طـبـق گـفـتـه بـعـضـى مـفـسـران و پـاره اى از روایـات كـه در ذیـل آیـه نـقـل شـده ) افـراد جـنـایـتـكـارى هـمـچـون ((وحـشـى )) قـاتـل افـسـر رشـیـد اسلام حمزة بن عبد المطلب عموى پیامبر (صلى الله علیه وآله ) با نـزول ایـن آیـه ایـمـان مـى آورد و دسـت از جـنـایات خود مى كشد، این امیدوارى براى دیگر گـنـاهـكـاران پـیدا مى شود، كه از رحمت پروردگار ماءیوس ‍ نشوند و بیش از آنچه گناه كرده اند خود را آلوده نسازند.
مـمـكـن اسـت گـفته شود كه این آیه در عین حال مردم را به گناه تشویق مى كند، زیرا وعده آمرزش ((همه گناهان غیر از شرك )) در آن داده شده است .
ولى شـك نـیـست كه منظور از این وعده آمرزش ، وعده بدون قید و شرط نیست بلكه افرادى را شامل مى شود كه یك نوع شایستگى از خود نشان بدهند، و همانطور كه سابقا هم اشاره كرده ایم ، ((مشیت )) و خواست خداوند كه در این آیه و آیات مشابه آن ، ذكر شده به معنى ((حـكـمت )) الهى است ، زیرا هرگز خواست خدا از حكمت او جدا نیست ، و مسلما حكمت او اقتضا نـمـى كـنـد كـه بدون شایستگى ، كسى را مورد عفو قرار دهد، بنابر این جنبه تربیتى و سازندگى آیه به مراتب بیش از
تفسیر نمونه ، جلد 3، صفحه 455
سوء استفاده هایى است كه ممكن است از آن بشود.
اسباب بخشودگى گناهان
نـكـتـه قـابـل تـوجـه ایـنكه آیه فوق ، ارتباطى با مساءله توبه ندارد، زیرا توبه و بـازگـشـت از گـنـاه ، هـمـه گـنـاهـان حـتـى شـرك را مـى شـویـد، بلكه منظور از آن امكان شـمـول عـفـو الهـى نـسـبـت بـه كـسـانـى اسـت كـه تـوفـیـق تـوبـه نـیـافـتـه انـد، یعنى قـبـل از آنـكـه از كـرده هـاى خـود پـشـیـمـان شـونـد، و یـا بـعـد از پـشـیـمـانـى و قبل از جبران اعمال بد خویش از دنیا بروند.
تـوضـیـح ایـنـكـه : از آیـات مـتـعـدد قـرآن مـجـیـد اسـتـفـاده مـى شـود كـه وسایل آمرزش و بخشودگى گناه متعدد است كه آنها را مى توان در پنج موضوع خلاصه كرد:
1 - توبه و بازگشت به سوى خدا كه تواءم با پشیمانى از گناهان گذشته و تصمیم بـر اجـتـنـاب از گـنـاه در آیـنـده و جـبـران عـمـلى اعـمـال بـد بـه وسـیـله اعمال نیك بوده باشد (آیاتى كه بر این معنى دلالت دارد فراوان است ) از جمله آیه : ((و هـو الذى یـقـبل التوبة عن عباده و یعفو عن السیئات ؛ او است كه توبه را از بندگان خود مى پذیرد و گناهان را مى بخشد.)) .
2 - كـارهـاى نـیـك فـوق العـاده اى كـه سـبـب آمـرزش اعمال زشت مى گردد، چنانكه مى فرماید: ((ان الحسنات یذهبن السیئات ؛ كارهاى نیك آثار پاره اى از گناهان را از بین مى برد)).
3 - شفاعت كه شرح آن در جلد اول تفسیر نمونه صفحه 223 گذشت .
4 - پرهیز از گناهان ((كبیره )) كه موجب بخشش گناهان ((صغیره )) مى گردد همانطور كه شرح آن در ذیل آیات 31 و 32 از همین سوره گذشت .
تفسیر نمونه ، جلد 3، صفحه 456
5 - عـفـو الهـى كـه شـامـل افرادى مى شود كه شایستگى آن را دارند، همانطور كه در آیه مورد بحث بیان گردید.
مـجـددا یـادآورى مـى كنیم كه عفو الهى مشروط به مشیت او است و به این ترتیب یك مساءله عمومى و بدون قید و شرط نیست ، و مشیت و اراده او تنها در مورد افرادى است كه شایستگى خـود را عـمـلا بـه نـوعـى اثـبـات كـرده انـد، و از ایـنـجـا روشـن مـى شـود كـه چـرا شـرك قـابـل عفو نیست ، زیرا مشرك ارتباط خود را از خداوند به كلى بریده است و مرتكب كارى شده كه بر خلاف تمام اساس ادیان و نوامیس آفرینش است .



    آرشیو


    جستجو در سایت



    آمار زنده سایت

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :